ادبيات پيشگويانه و نقش آن « در سرآغاز جهان مقدر شد كه علائمى معين وقوع رويدادهايى را از پيش نشان دهند ، علائمى كه گاه به‌وسيلهء آذرخش ، نشانه‌ها و ستارگان ، گاه از طريق رؤيا ، و گاه از طريق سخنان افراد آشكار مىشوند » سيسرو ( متوفى 43 ب . م ) . 1 آگاهى از وقايع آينده و اشراف بر حوادث و اتفاقات غيرمترقبه كه احيانا در زندگى هر فردى ممكن است اتفاق افتاده و نقش حياتى در زندگى وى و يا اطرافيانش ايفا كند ، عطش سيرىناپذير انسان از ديرباز تاكنون است . به همين‌جهت وى به نيروهاى رازآميز و خداىگونه‌اى توجه كرد كه مىتوانست او را از ژرفاى خويش به مقولاتى چون پيش‌بينى يا مكاشفه ، و پيشگويى راهنمايى كند ، و اين هردو باهم متفاوتند . پيش‌بينى به معناى « دانستن پيشاپيش » يا مكاشفه ، ديدن عينى و نمادين رويدادهاى آينده در حالتى ميان خواب و بيدارى و يا رؤيا ( خفتار ) است ، امّا پيشگويى را مىتوان به معناى از پيش خبر دادن آينده و اتفاقات آن دانست كه با استفاده از ابزارها و يا ديدن نشانه‌هايى چون روند و مسير ستارگان ( اختربينى ) ، ارزيابى فال و طالع فرد ( طالع‌بينى و فال‌بينى ) ، پيشگويى براساس خطهاى كف دست ( كف‌بينى ) و جز اينها ، انجام مىپذيرد . به‌طور كلى و با اين تعاريف ، مكاشفه و روايات پيش‌گويانه عبارتند از گفته‌ها ، اعمال و نمادهايى كه گذشته يا حال را با وقايع آينده مرتبط